کجای این دایرهی بزرگ نقطه شدی؟
سوم فروردین است و من از قبرستان «بیبی سکینه»ی کرج برمیگردم.
خانم «افسانه قیصرخواه» مدیر گروه جوان و جامعهی رادیو جوان امروز بعد از سالها تحمل بیماری درگذشت.
وظیفه ایجاب میکند چند خطی دربارهی آن مرحومه بنویسم که حق بر گردن من داشت و دارد، تا ابد. ایشان یکی از برجستهترین برنامهسازان رادیو بودند که در رادیو تهران و رادیو جوان منشا کارهای بزرگی شدند. برنامههای ایشان در رادیو تهران به عنوان سردبیر و تهیه کننده شاخص و برجسته بودند و دورهی مدیریتشان بر گروه جوان و جامعه از دورههای آرام و پرثمر این گروه بود. یکی از مهمترین کارهای ایشان اعتماد به برنامهسازان جوان بود. زندهیاد قیصرخواه سالها با بیماری مبارزه کرد، اما هیچگاه اثری از خستگی در او پیدا نبود. درس را با همان بیماری ادامه میداد، کار میکرد، در جلسات طاقتفرسا شرکت میکرد و دبیری و داوری بسیاری از جشنوارهها را هم برعهده داشت.
اما مهمترین ویژگی ایشان، انساندوستی و شرافت کاری و محبت بیدریغشان بود که شامل حال همهی افراد گروه میشد. افتخار میکنم در دورهی کاریام در رادیو، «افسانه قیصرخواه» را درک کردم و از او صبر و استقامت آموختم. روحش شاد.
پینوشت:
۱- یادداشت دکتر مانیفر دربارهی ایشان
۲- گزارش ایسنا
۴- یادداشت علیرضا دباغ کمی قبل از درگذشت ایشان
از وبلاگ ایشان:
کجای این دایرهی بزرگ نقطه شدی؟
کجای این نقطه بزرگ دایره شدی؟
کجای عالم ایستادی؟ شایدم نشستی…
من؟!
اینجام، همینجا که حتی دایره هم میتواند شکسته باشد. فکرش رابکن دایرهای که بشکند چه شکلی است؟
شاید شبیه همه آدمهایی که مثل “سایه” عمری را در راههای مختلف طی میکنند، نه… راههای مختلف عمری را دنبال دل میدوند.
گاهی درس میخوانند…گاهی درس میدهند. گاهی حیرانند ،گاهی مجنون، گاهی عاشق؛
اصلا دنیا همین شکلی است پر از آدمهایی که هر کدام دنیایی هستند
و دنیاهایی متفاوت!
کسی به “جنون” متهممان کرد. کسی” سایه” مان خواند و ما تنها خندیدیم. این رسم روزگار است. در دنیای پر از عقل تو کجا ایستادهای؟ شایدم نشستهای!
فکرش را بکن عمری چرخیدهایم…
یک سر موی به دست من و یک سر با دوست
سالها بر سر یک موی کشاکش دارم
«افسانه قیصرخواه»
واقعا چه می شود گفت؟!
من خانم قیصر خواه رو خیلی نمی شناختم و نمی شناسم .فقط در حد همین رادیو و وگرنه هیچ چیز دیگری نمی دانم
ولی خوبی انسان ها رو حتی اگه نبینی شون میشه تشخیص داد و این در مورد خانم قیصر خواه صدق میکنه چون من همیشه از ایشون و کارهاشون و تلاششون تعریف شنیدم و بس.
خدایش بیامرزد.
سلام
گفتند : رادیو خسته نمی شود
گفتیم : رادیویی هم خسته نمی شود
رفتند و ما ماندیم و علامت سوالی که نقیض حرفمان بود
سومین روز پر کشیدنشون هم گذشت
اولین جمعه ی رفتنشون
و چقدر زود دیر می شود
روحشون شاد
متاسف شدم … خیلی .
من بعداز۲سال اومدم رادیوجوان ‘ اما انکار خیلی خیلی دیر برکشتم. می خواستم با رادیو جوان اشتی کنم .
یه سوال : جرا برنامه های رادیو جوان اینقدر بی محتوا شده ؟
شایدم من عوض شدم…
سلام .
مصیبت وارده را در آغاز سال نو تسلیت عرض می نمایم.
ارادتمند علیرضا دباغ